De zon was weer es van de partij afgelopen zaterdag in Hasselt, of wat had je gedacht ?  Om stipt 16 uur trok het eerste zijspan de baan op en meteen begonnen de vrijwilligers om es een rondje mee te rijden ‘in het bakje’ toe te stromen. Jong en oud , jongen of meisje,  al of niet met een sidecarcross-verleden of een sidecarcross-toekomst voor de geest, solorijders en ex-solorijders. Het leek wel alsof iedereen die aanwezig was op de Runksterkiezel , zaterdag wilde proeven van het zijspancrossen.
Niet verwonderlijk eigenlijk, want hoeveel keer per jaar krijg je de kans om aan boord te stappen bij vice-wereldkampioen Jan Hendrickx (die er al van bij het begin als de kippen bij was om de talrijk opgekomen kandidaat-sidecaristen te plezieren) , of bij diens neef, wereldkampioen Joris Hendrickx ? [Tekst + Foto : Rik Claeys]

De wachtrijen waren dan ook ellenlang, en zelfs toen op een bepaald moment maar liefst elf zijspannen op de baan waren, bleef de file wachtenden maar aandikken.  Niemand wou blijkbaar Hasselt verlaten zonder zelf es ‘het sidecargevoel’ aan den lijve te ondervinden.
Naast de reeds vermelde Hendrickx-boys, waren o.a. ook Luc Descheemaecker, Davy Maris, Christophe Van Coillie en René Santermans himself druk bezette zijspan-taxi chauffeurs.
Af en toe nam er ook es een vrijwilliger plaats aan het stuur van een machine, en dan waren o.a. de ervaren co-piloten Tim Smeuninx, Ben Van den Boogaert, Dagwin Sabbe of Birgen Beernaert de gedroomde assistenten om het gevaarte in goede banen te leiden.
Ondertussen ontwaarden ‘de kenners’ vanaf het terras, nippend van een frisse pils, links en rechts geregeld wat  ontluikend talent, terwijl ook af en toe wat verloren gegaan talent nog es kwam proeven van de ongeneeslijke zijspancrossmicrobe.
Het was, om kort te zijn, méér dan reuzegezellig zaterdagnamiddag in Hasselt, en toen omstreeks 19 uur definitief het hek dicht ging, stonden nog steeds kandidaat-sidecar-rijders aan te schuiven voor een rondje driewielerij. Beter kon dus niet, en nadat de crosskledij werd omgeruild voor een iets comfortabeler outfit en de honger wat gestild was, was het tijd voor de ondertussen lichtjes memorabel geworden beach-party, waar het gesurf, gedans en gezang bleef voortduren tot in de kleine uurtjes. 
Een droomstart dus van een crossweekend, waarvan de organisatie door MC Santi wéér es tot in de puntjes verzorgd was.