KAMPIOENSCHAP
Het werd op zijn zachtst uitgedrukt een bewogen Grand Prix afgelopen zondag in het zonovergoten Canada Heights. Marvin Vanluchene en een zieke Ben van den Bogaart die op zondagochtend de schrik van hun leven beleefden toen hun motor vlak voor de warm-up plots zonder versnellingen kwam te zitten, maar in de namiddag toch de Grand Prix wisten te winnen, en opnieuw dichterbij WK-leiders Kilian en Evan Prunier sluipen. De twee Franse broers bleven trouwens zowat twee derde van de tweede heat letterlijk aan het achterwiel van de Belgische equipe kleven, zodat het er komend weekend in Polen waarschijnlijk opnieuw bikkelhard zal aan toe gaan. Thuisrijder Dan Foden, die de vorige Grand Prix (in Kleinhau-D) overtuigend had gewonnen, maar voor eigen volk maar bleekjes uit de hoek kwam (zevende overall). Reden : een pijnlijke breuk aan de rechterduim en een dikke gezwollen rechterhand (blessure opgelopen Pinkstermaandag in het Zwitserse Muri) die het sturen fel bemoeilijkte. Ook die andere Britse topper Michael Hodges had het moeilijk vanwege een aanslepende schouderblessure, en het is nog maar de vraag of beiden de komende dagen zullen afreizen naar de dubbel Grand Prix van Polen en Estland. Gelukkig voor het thuispubliek kregen we de heropstanding van Brett Wilkinson en Joe Millard, die de eerste manche wonnen, en tweede overall werden. Pech was er ook voor Prümmer-Schneider, die vanwege een kapotte ketting, de eerste nul van het seizoen kregen aangesmeerd. En nog meer pech was er voor de broers Lielbardis, die terug de stijgende lijn te pakken hadden, ondanks co-piloot Bruno reeds enkele dagen kampte met hevige buikpijn die na de finish van reeks één niet meer te harden was. De jonge Let werd in allerijl overgebracht naar het ziekenhuis waar een zware blindedarmontsteking werd vastgesteld waarvoor een operatie noodzakelijk is.
Maar er was ook goed nieuws : Het weer sterke rijden van Davy Sanders en Jens Vincent die zich als zesde opnieuw goed wisten staande te houden tussen de grote jongens en tot nu toe een zeer hoopgevende seizoenstart kenden. En er waren ook Hermans & Rietman, en van de Lagemaat-van Hal die ook stilaan de goeie vorm te pakken krijgen. Of Iljen Kops en Robin Könst die 's zaterdags in het ziekenhuis arriveerden, maar zondag een tweede manche afleverden om U tegen te zeggen. Of onze eigen sidecarcrosslady Kelly Debruyne, die al meteen bij haar comeback twee WK-punten wist te scoren. Of onze fotografische topper Braïn, die ons opnieuw een glasheldere fotoreportage bezorgde van de zondag in Canada Heights. Enjoy it bij 'Lees Meer'.
Na een paar weekends rust, begon bij MCLB de tweede seizoenshelft in het Westvlaamse Oostkamp, waar met drieëntwintig sidecars achter het starthek, de opkomst opnieuw zeer bevredigend was. De organiserende MC Kweetetnie weet, ondanks haar naam, wél wat zijspancross is, en zorgde ervoor dat het circuit er naar perfecte zijspancrossnormen was aangelegd, en de start – toch telkens een risicovolle situatie bij zo’n zijspancrosswedstrijd – vooraf telkens netjes werd gevlakt. Ere wie ere toekomt dus. J. Van Malderen – K. Spannenburg namen in beide manches resomuut de kopstart, en stonden die daarna niet meer af, ondanks de druk van de concurrentie die van kortbij volgde. In de eerste manche waren het vooral Y. Delmotte-J. Valcke die aan de deur klopten en het koplover van Malderen niet makkelijk maakten. In de tweede heat kregen we nog maar es de bevestiging van het talent waarover de jonge M. Demuynck beschikt die nu de gevaarlijkste tegenstander was van dubbelwinnaars van Malderen-Spannenburg. Het podium werd, naast dubbelwinnaars van Malderen-Spannenburg, vervolledigd door Y. Delmotte-J. Valcke en K. van Grembergen-N. Hoste, die een 4-3 score lieten optekenen.
Hoewel de VLM-federatie geen sidecars meer in het wedstrijdprogramma heeft, werd er afgelopen zondag toch opnieuw plaats voorzien voor de eens zo populaire zijspan-categorie bij BLM indertijd, de voorloper van de huidige VLM. Met dertien aanwezige teams was er zeker geen reden tot klagen, ondanks de start van de eerste manche werd ontsierd door een flinke opstopping kort na de start. Onze man in ’t veld, the one and only François, stond er bij, keek ernaar, en drukte gepast af om de ganse situatie passend in beeld te brengen. Uiteindelijk ging de dagzege, via een twee-één score naar ex-VLM kampioen Stan Goeyvaerts , voor Kenny van de Plas, die – net als Goeyvaerts – het zijspanrijden duidelijk nog niet verleerd is. Jens Mans en Yari Ceulemans, die pas aan hun eerste seizoen als zijspanteam bezig zijn, legden beslag op plek drie. De foto’s zijn van de hand van François – FR Pictures – Rombouts.
In het Franse Evaillé werd gestreden om de TGE trofee, waar 26 teams aan de start verschenen. De zege ging naar J.M. Ains en Thomas Pelletier. Onze landgenoot Luc Descheemaeker sprokkelde er een elfde en twee achtste plaatsen bij mekaar.
In Ramonchamp, eveneens in Frankrijk waren de TGO-sidecars aan de slag. Charly Bonnet en Johny Badaire wonnen er met overmacht de beide manches. Onze landgenoten Mathieu en Didier Bats werden vierde, en misten nipt het dagpodium.
Meer dan dertig teams, waaronder uiteraard heel veel Engelsen, verschenen aan de start in de Past Masters Sidecars klasse , die was ingedeeld in twee categorieën : klasse pre 1985 , en klasse 1985 tot 1988, waar in principe ook de eerste tweetakt eencilinders uit de zijspancross toe behoren, alhoewel die in Canada Heights ‘hard to find’ waren. Het was vooral het gebulder van de viertakt tweecilinder Yamaha’s en Nortons, afgewisseld met het geschreeuw van enkele Jumbo-tweetakt tweecilinders, die de bovenhand haalden.
De wedstrijd werd verreden over drie manches, eentje op zaterdag en twee op zondag.
Hansi Bachtold , eenenzeventig jaar jong ondertussen, was met zijn tweetakt tweecilinder Jumbo, zijn vier wereldtitels (van 1984 tot 1987) en co-piloot Martin Betschart de blikvanger bij uitstek, vocht ’s zaterdags een felle strijd uit met de Engelse toppers Stuart Brown, Shaun Mallows en David Keane om de overwinning, maar kon op zondag helaas niet meer deelnemen wegens technische problemen met het motorblok van de Jumbo.
De tweede manche, die zondagmiddag werd verreden, werd gekenmerkt door een gigantisch crash slash opstopping in de eerste bocht, waarbij zowat de helft van het deelnemersveld met een fikse achterstand moest herbeginnen. Graham Easthall en Dan Mead pakten de kopstart, voor noorderburen Mike Keuben en Lars de Laat, maar het waren finaal Dean Hyde-Dan Chamberlain die zich terug naar voor knokten en de race wonnen, voor Stuart Brown-Jack Wilkinson en Mike Keuben.
In de laatste manche van de dag ging de overwinning naar David Keane en George Wolff , voor Keuben-de Laat en Brown-Wilkinson.
Terwijl het reuzenrad naast het startveld, vrolijk verder zijn rondjes draaide, ging om vier uur de tweede heat van start. Zonder de Lielbardis-broers ! Co-piloot Bruno had zich de eerste heat nog – letterlijk – voorbij de finish gesleept, en diende daarna met spoed naar het ziekenhuis te worden overgebracht met een accute blindedarm ontsteking. Ook Boyd Verhees (handblessure) was niet meer in de mogelijkheid om te starten. De start verliep op identiek dezelfde wijze als een paar uur eerder : Prunier-Prunier pakten de holeshot, gevolgd door Vanluchene-vd Bogaart en Wilkinson-Millard. En opnieuw wist de sluwe Vanluchene in de eerste ronde al de koppositie af te snoepen van de Franse broers, die zich vastketenden aan Vanluchene’s achterwiel en de Belg met een zieke Ben van den Bogaart aan zijn zijde, geen seconde rust gunden. Wilkinson en Millard moesten de kemphanen vooraan laten gaan en keken algauw tegen tien seconden achterstand aan. Met nog vijf ronden te gaan brak bij Prunier de veer, en konden Vanluchene en van den Bogaart in de leiderspositie heel even opgelucht ademhalen. De reeks – én Grand Prix zege was binnen, en WK-leider Prunier legde zich in de slotronden neer bij het meesterschap van de Oostrozebekenaars.
In Canada Heights, vlakbij Dartford – waar Mick Jagger en Keith Richards van de Rolling Stones een eigen standbeeld hebben vanwege hun geboorteplaats aldaar – zijn ’s werelds snelste zijspancrossers aan een drieweekse veldtocht begonnen , die hen vanuit Engeland via een tussenstop in Polen volgende week, uiteindelijk naar Estland brengt. Een verfrissend briesje zorgde ervoor dat het ietsje minder warm aanvoelde dan gisteren in Canada Heights, en dat kan deugd doen als je ruim dertig minuten de ziel uit je lijf moet rijden om te strijden voor de fel begeerde WK-punten.
De Prunier-boers waren beter bij de les dan gisteren en pakten de kopstart, op de hielen gevolgd door Vanluchene-van den Bogaart en Wilkinson-Millard, die zich met zijn drietjes al meteen afzonderden en elkaar in de aanvangsronden constant bestookten. Dat resulteerde in de derde ronde in een nieuwe leider met Vanluchene en van den Bogaart, die na een kwartier , in hun achteruitkijkspiegels Wilkinson en Millard - voor de gelegenheid gehuld in de Britse nationale kleuren - zagen door stoten naar plaats twee. ‘Closing the gap’ zo luidde de opdracht voor de fel aangemoedigde eilandbewoners, en met nog vijf minuten te gaan kregen koplopers Vanluchene en van den Bogaart bezoek van Brett Wilkinson die een ronde later zelfs de koppositie overnam en die in de slotronden niet meer afstond.
Ook onze Braïn was opnieuw prominent aanwezig in Canada Heights, trotseerde er de tropische hitte en het Engels bier zonder schuim, en wist vanuit alle mogelijke hoeken opnieuw een mooie fotoreportage bij mekaar te sprokkelen, met uiteraard de nodige aandacht voor onze landgenoten. Check it out, bij onze wereldberoemde gele knop 'Lees Meer'
Onder een loden zon moesten de mondiale sidecaristen deze namiddag de wei in voor de kwalificaties van de Britse Grand Prix in Canada Heights, op slechts een boogscheut van het wereldberoemde racecircuit Brands Hatch dat dit jaar trouwens zijn honderdjarig bestaan viert. Met slechts dertig aanwezige teams was alvast iedereen verzekerd van een startplaatsje voor de eigenlijke Grand Prix, en was een Last Chance aldus overbodig.
In groep A, die van start ging zonder Iljen Kops die in de vrije training een oogblessure opliep door een weg gekatapulteerde steen, namen Sanders-Vincent de kopstart snel over van de verrassende Engelsen Grahame-Watson. Wilkinson-Millard klampten zich vast aan het achterwiel van koploper Davy Sanders, terwijl de uitstekend gestarte Tony Grahame vrij snel weg deemsterde. In de derde ronde namen de luid aangemoedigde Wilkinson-Millard de koppositie over en sloegen meteen een kloof. Sanders & Vincent kregen op plek twee het bezoek van de Franse Prunier-broers die zich – heel uitzonderlijk – hadden laten verrassen bij de start, en vanaf een achtste plek aan de klus waren begonnen.
In het Engelse Canada Heights, vlakbij Swanley, op amper een uurtje rijden vanaf de ferryhaven Dover, wordt dit weekend de vierde wedstrijd om het wereldkampioenschap 2026 afgewerkt. De eerste drie Grand Prix dit jaar, leverden drie verschillende winnaars op , nl Prunier-Prunier, Vanluchene-van den Bogaart en Foden-Weinmann. Who ’s next ? Dat weten we zondagavond. GPS adres : MX Canada Heights, Button Street, BR8 8DX Swanley. In eigen land wordt er zondag, na twee weken onderbreking, terug gezijspancrosst bij MCLB, in Oostkamp, waar het MC Kweetetnie-team olv zijspanrijder Claude Maertens, opnieuw zal zorgen voor een vlekkeloze organisatie. GPS : Vliegweg, 8020 Oostkamp. Het circuit ligt vlakbij de E 403/E40 verkeerswisselaar. Aangezien afrit Oostkamp momenteel afgesloten is, wordt er aangeraden om langs de E40 afrit nr 10 Beernem te kiezen.
Bij VLM, in Vorselaar komen zondag de vrijetijds-sidecars aan hun trekken. GPS : Sassenhout 85, 2290 Vorselaar.
Bij onze zuiderburen wordt er zondag eveneens op twee plaatsen gezijspancrosst. In Evaillé (72) strijden de zijspanjongens om de punten voor de Trophee Grande Ouest. In Ramonchamp (88) aan de rand van de Vogezen, tussen Epinal en Mulhouse zijn de Trophee Grande Est sidecaristen aan het werk.
Het is de komende maand er op of er onder voor wie wil wereldkampioen zijspancross worden in 2026 . Met Canada Heights (GB) , Gdansk (PL) en Karksi Nuia (EST) volgen er vanaf dit weekend drie WK-races op rij. Daarna volgt een weekendje vrij om te bekomen van de verre verplaatsingen, waarna eind juni de Lommelse Sahara de WK-zijspancrossjongens opwacht. Maar eerst naar Engeland, waar in Canada Heights, vlakbij het race-circuit van Brands Hatch, alles in gereedheid wordt gebracht om de WK-gangers te ontvangen.
De Prunier-broers reizen af met achttien punten voorsprong, op Vanluchene & van den Bogaart, voor wie de verplaatsing naar Canada Heights zowat de minst verre van het ganse seizoen is. Prümmer en Schneider plakken op plek drie aan Vanluchene’s achterwiel, thuisrijder Dan Foden en zijn Duitse compagnon Noah Weinmann vervolledigen de kopgroep van vier, en hebben komend weekend twéé voordelen : Het moreel op zenith na hun dubbele zege in Kleinhau onlangs, én de steun van het enthousiaste Engelse thuispubliek in Canada Heights.
Wilkinson-Millard zijn na twee uitvallers de afgelopen races, wat de voeling kwijt met de kopgroep en moeten zich voor eigen volk dringend gaan herpakken komend weekend.
















Dorian Boileau (40) - 06/06/1986
Jens Stockfleth (38) - 07/06/1988
Martins Zemeskalns (42) - 04/06/1984
Stijn Matthys (46) - 08/06/1980
Scott Grahame (37) - 08/06/1989
Benny Janssen (wereldkampioen 1990) (68) - 11/06/1958
Renatas Jankauskas (40) - 10/06/1986
06/06/2026 Haderslev (Andere)
07/06/2026 Gdansk (Grand Prix) (FIM)
14/06/2026 Brezova nad Svitavou (Tsjech. kamp.) (Andere)
14/06/2026 Karksi Nuia (Grand Prix) (FIM)





