FRANS KAMPIOENSCHAP ZIJSPANCROSS IN ROZOY SUR SERRE : PRUNIER BROERS BLIJVEN ONKLOPBAAR IN EIGEN LAND.

De affiche van de openingswedstrijd om het Frans kampioenschap zijspancross werd ietwat onthoofd door de afwezigheid van Hermans-Rietman (trainingsstage) en Foden-Weinmann (Dan Foden liep een dag eerder bij een onschuldige val tijdens een training een breuk op van de rechterpols en duim), maar er bleef gelukkig voldoende potentieel over om er een mooie sportnamiddag van te maken. MC Rozoy had zijn zaakjes goed voor elkaar, met uitzondering van de ellenlange rij voor wie hoopte ’s middags een frietje te stekken. Om maar te zeggen, dat het publiek in groten getale was komen opdagen in Noord Frankrijk. Zijspancross is nog steeds alive and kickin’ bij onze zuiderburen, en dat heeft natuurlijk veel te maken met het snelle rijden van local heros Killian en Evan Prunier, die ook na hun overstap van tweetakt op viertakt gisteren lieten blijken nog steeds onklopbaar te zijn in eigen land. Een trend die reeds een paar jaar aan de gang is, en waar het lokale Franse publiek telkens luidruchtig van smult.

De ochtendlijke kwalificatierace leverde de pole position op  voor de Prunier-broers, voor Vanluchene-De Veene voor wie deze eerste ‘echte’ wedstrijd vooraf werd aanzien als een sprong in het ongewisse, na bijna een jaar inactiviteit wegens een zware Covid-infectie van rijder Vanluchene. De Letse Lielbardis-broers werden derde. Sanders-Vincent waren de pechvogels van dienst, vielen uit en werden zo pas als zevenentwintigste geklasseerd, waardoor zij ’s namiddags telkens vanuit een zeer ongunstige positie moesten van start gaan.

In de eerste manche pakten Vanluchene & de Veene de kopstart voor Lielbardis en de Franse snelstarters Carcreff-Hupon. Prunier raakte verdrukt in de eerste bocht, en kwam er pas als tiende terug uit. Terwijl vooraan de Letse Lielbardis-boys algauw het spoor van koploper Vanluchene bijster raakten , denderden de Franse Pruniers op het eerder smalle circuit toch vlotjes naar voor, maar beten een paar ronden hun tanden stuk op tweede man Lielbardis.  Vanluchene gaf ondertussen zijn VMC-Zabel flink de sporen en won overtuigend met twintig seconden voorsprong op Prunier.  Lielbardis, die in de slotfase de helft van zijn versnellingen verloor en het tempo drastisch moest laten dalen, moest zich nog flink reppen om zijn derde plek te vrijwaren voor de van heel ver terug gekeerde Sanders-Vincent. Snelstarter Carcreff werd vijfde. Een opnieuw verrassende Grondman-Vincent lieten zien ook op een harde baan te kunnen knallen, en pakten, na een felle strijd met de Franse hardrijder Dominique Bendaoud, de zesde plek. Debutanten Stanley Verstraete en Steve Deschacht, members of the local club, deden het uitmuntend, door na een vlotte start het hoofd koel te houden, en geruisloos naar een mooie negende plaats te fietsen. Kelly Debruyne en Aivar van de Wiel besloten een lange inhaalrace op plaats dertien, net voor Tim en Gijs Barink.  Luc Descheemaeker, die de jongste jaren zijn ervaring gebruikt om jonge ambitieuze co-piloten op te leiden, werd , geassisteerd door de jonge  Française Lea Fayt vierentwintigste. D. Maris en B. Martens zagen hun eerste wedstrijd van het jaar vroegtijdig beëindigd wegens een kapotte radiator.

Bij de start van heat twee waren de Prunier-bros wel bij de pinken, met onmiddellijk de Lielbardis-tweeling en Vanluchene-de Veene op twee en drie. De Belgen schoven in de tweede ronde al door naar plek twee, plakten daarna nog tot ruim halfkoers aan het achterwiel van koplper Prunier, maar moesten zich in de slotronden toch gewonnen geven tegen de onklopbare Prunier-broers, die ook de dagzege pakten, voor Vanluchene.  Lielbardis liep bijna veertig seconden later als derde binnen, wat ook zijn plaats was bij de huldigingsceremonie. Carcreff en Hupon wisten dit keer nipt hun vierde plaats te behouden, voor de alweer van heel ver terug gekeerde Sanders en Vincent die er alvast de snelheid goed hadden in zitten in Rozoy-sur-Serre. Grondman en de jongste Vincent werden terug knap zesde, Verstraete en de Schacht deden het als elfde ook opnieuw voortreffelijk en mochten na de race mee naar de huldiging als beste clubpiloot van de organiserende MC Rozoy. Kelly Debruyne werd nog als achttiende geklasseerd, maar kwam in de slotronde flink ten val, waarbij ze een rugblessure en een bekkenbreuk opliep, en zo de eerste wedstrijden om het WK straks hoogstwaarschijnlijk zal moeten missen.  Maris en Martens sloten hun openingsrace van 2026 af op plek twintig.  Descheemaeker-Fayt vielen uit toen de bevestiging van hun achtervering het begaf. Ook de broers Barink vielen uit.

De broers Prunier lieten aldus in Rozoy-sur-Serre zien dat zij, net als de voorgaande jaren in eigen land moeilijk te kloppen zijn, en kunnen dus binnen enkele weken met veel zelfvertrouwen afreizen naar het zuiderse Castelnau-de-Levis, waar de WK-opener wordt verreden.  De Pruniers en Vanluchene-de Veene mochten bij de huldiging overigens ook de hole-shot awards op zak steken, als snelste starters in de beide manches. Het Frans kampioenschap zijspancross kent volgende week al zijn vervolg in Gueugnon-Dardon, waar later op het jaar ook de Sidecarcross of Nations wordt verreden.