UPDATE GRAND PRIX STRASSBESSENBACH (D) : REEKS 1

Iets voor één uur stelden ’s werelds snelste zijspancrossers zich op aan het starthek aan de voet van de steile klim en maakten de toeschouwers zich op voor een nieuw duel Vanluchene-Prunier in de strijd om de wereldtitel 2026. Dàt duel kwam er echter niét. WK-leiders Vanluchene en van den Bogaart verspeelden al meteen hun winstkansen bij de start, en kwamen pas rond de elfde plaats uit het gewoel na de eerste bochten. Vooraan hadden,  tot groot jolijt van de vele Duitse toeschouwers, Prümmer-Schneider het heft meteen in handen genomen, maar kregen het met de Leferink-boys en de Prunier-broers aan hun achterwiel, niet op een presenteerblaadje aangeboden. De Nederlanders en de Fransen losten de Duitse koploper van geen zin, en zonderden zich onder hun drietjes af van de rest van het deelnemersveld, dat lange tijd werd aangevoerd door Auvray-Steegmans. Dat was alvast een sterk staaltje van doorzettingsvermogen, aangezien rijder Auvray de dag ervoor tijdens de kwalificaties een ontwrichte schouder had opgelopen. Sanders-Vincent zaten er als vijfde ook goed bij, maar verzeilden halfkoers terug naar plek twaalf, toen hun dodemansknop uit het contact schoot. Ook Vanluchene en van den Bogaart kregen te maken met hetzelfde euvel, waardoor hun inhaalrace heel moeizaam verliep. Vanluchene moest bijna twintig minuten knokken om uiteindelijk de vierde plek van Auvray & Steegmans te kunnen inpalmen, maar dichterbij komen op het leidend drietal, dàt zat er totaal niet in voor de WK-leiders.

Vooraan woedde er aanvankelijk, achter de ruggen van leiders Prümmer-Steegmans,  een strijd op leven en dood om de tweede plaats, die na een kwartier kantelde in het voordeel van de Pruniers, die daarna het achterwiel van koploper Prümmer opzochten, en de leidersplaats begonnen bestoken. De Duitser en de Oostenrijker gaven echter geen krimp, en Prunier moest op plek twee tandenknarsend toezien hoe Tim Prümmer onder een oorverdovend Duits supporterslawaai als winnaar de finish overschreed. De Leferink-broers behielden moeiteloos hun derde plaats. De eerste drie van deze race overschreden overigens binnen een tijdmarge van vier seconden , de finish. Om maar te zeggen hoe spannend het was. Vanluchene en van den Bogaart moesten op plek vier twintig seconden toegeven op de drie koplopers.  Auvray en Steegmans wisten op bewonderenswaardige wijze hun vijfde plaats te consolideren.

Julian Veldman en Rododolphe Lebreton wisten na een zenuwslopende strijd met de Lielbardis-broers , in de slotfase alsnog plaats zes naar zich toe te halen. Jongeren Remo en Luca Käser, die na flink wat blessureleed eindelijk aan WK-comeback toe waren, pakten een knappe achtste plaats, maar dienden daarvoor te knokken tot op de streep om nog de aanstormende wereldkampioen Koen Hermans en Dion Rietman af te houden.  Laatst genoemden leverden , na een desastreuze start, wel de remonte van de dag af.

Sanders en Vincent , die na hun dodemansknop-pech waren terug gevallen naar plek twaalf, knokten zich nog terug naar tien. Brett Wilkinson werd, met een afgebroken zadel elfde, voor zijn landgenoot Dan Foden. De laatste Wk-punten waren voor Grondman-Vincent (betrokken bij een opstopping kort na de start)  die achttiende werden, voor N. Hendrickx-T. Kaethoven en T. van de Lagemaat-A. van de Wiel. De Cock-de Vylder werden zevenentwintigste, Hoormann-Schlinnertz negenentwintigste. Deze eerste manche kende slechts één uitvaller. Deze twijfelachtige eer was weg gelegd voor de broers Chanteloup.