UPDATE GRAND PRIX VARSSEVELD (NL) : KWALIFICATIES.

Hij stond aanvankelijk niet op de WK-kalender 2026, deze Nederlandse Grand Prix in Varsseveld, maar toen enkele maanden geleden het oorspronkelijk voorziene Heerde, de handdoek in de ring gooide, aarzelde ex WK-rijder Gert van Werven niet, en stampte samen met de lokale motorclub Vamac in recordtempo op en rond de Varsseveldse Vennebulten een Grand Prix uit de grond om U tegen te zeggen. Met tweeëndertig aanwezige equipes, moest er vandaag gekwalificeerd worden, en via de Last Chance uitgemaakt worden, wie uiteindelijk de twee reserverijders zouden worden.  Vijf Belgische teams tekenden present, waaronder Kelly Debruyne, die samen met onze Duitstalige Belg Andy Schlinnertz toe was aan haar comeback, na een inactiviteit van drie maanden.   

Na het optrekken van de hardnekkige ochtendmist kon in de namiddag groep A onder een voorzichtig zonnetje van start gaan.

Wijers-van Hal doken als eersten het bos in, en . . . kwamen er ook als eersten weer uit, op de hielen gevolgd door de Leferink broers, Vanluchene-van den Bogaart en een hardnekkig aanklampende Sanders-Vincent.

Na een ronde of drie vonden de WK-koplopers het welletjes , stootten door naar de koppositie, en  lieten de achtervolgers terplekke. De Leferink-boys stootten even later door naar plek twee, en moesten daarna nog rondenlang knokken tegen Sanders-Vincent die mee waren doorgeschoven naar plek drie.  Wijers-van Hal, die de rol hadden moeten lossen werden nog vierde. Prümmer-Schneider slaagden er niet in om aan te sluiten bij de koplopers, werden vijfde en pakten zo het laatste WK-punt van de dag mee. Verrassend was het sterke rijden van WK-debutanten Sam Veldman-Kaj van den Berg die knap zesde werden voor Niels Hendrickx, die nog kampte met de nodige ziekteverschijnselen, en zijn co-piloot Tayim Kaethoven. De broers van de Heuij kenden eveneens geen problemen op plek acht. De Cock-van de Wiel zaten in een gigantische strijd verwikkeld met vier linkse sidecars, en wisten zich nipt te redden als twaalfde, waarmee zij de laatste rechtstreeks gekwalificeerden waren in groep A.

In groep B sprongen Wilkinson-Millard als eersten het bos in, speelden in de daaropvolgende ronden haasje over met Veldman-Lebreton, die uiteindelijk aan het langste eind trokken en met kleine voorsprong op Wilkinson de kwalificatieheat wonnen. Grondman-Vincent konden op plek drie  halfkoers definitief afstand nemen van Foden-Weinmann die, met een sputterende motor,  niet echt een vuist konden maken in deze race en als vierde binnen liepen. Michael Hodges en Ryan Henderson verzopen bijna in de diepe zandsporen, maar wisten desondanks toch stand te houden op plaats vijf, voor Daniël Willemsen (6^de) en Frank Mulders (7^de). De broers Prunier, kregen eens te meer hun motor niet aan de praat, net voor de start, konden pas met grote achterstand alsnog vertrekken en liepen teleurgesteld als achtste binnen, voor Niklas Hotze-Niki Debruyne die zich bijzonder goed staande hielden in de diepe zandgroeven. Ook zus Kelly Debruyne leeg zich lange tijd rechtstreeks te gaan kwalificeren, maar moest in de slotfase helaas nog de duimen leggen voor de Zwitserse broertjes Käser en de Britten Rogers-Beavis die de laatste kwalificatieplaatsen van haar af snoepten.

In de Last Chance verdrongen J. Brown en Chr. Booth alras Peter-Zimmermann – die finaal derde werden -  van de leiding. Tussen hen in kwam zich op plek twee nog het Duitse team van Hofmann-Freygang, dat de eerste tien minuten motorprolemen had,  nestelen. Ook nu weer moesten Kelly Debruyne-Andy Schlinnertz strijden tot de laatste seconde om nipt hun zesde plek te behouden, de laatste plek die nog net recht geeft op een rechtstreekse startplaats voor morgen.