Niemand kan heden ten dage tippen aan de starterskwaliteiten van Dierckens-Bax, want nog maar eens stoven zij als eersten de wei in.  Stu Brown, Hotmar Pozzi , Zeno Compalati en Petr Kolencik  waren verrassend de naaste achtervolgers.  Daarna kwamen Etienne Bax, Daniel  Willemsen en Marvin Vanluchene die na een halve ronde in mekaar haakten, en Davy Sanders.  Terwijl  Dierckens-Bax een kleine voorsprong bijeen fietsten stootten Brown-Chamberlain door naar twee, én Bax-Stupelis naar drie.  Vanluchene-vd Bogaart zagen in de tweede ronde hun motor stil vallen (noodstop er uit door een weg vliegende steen) en vielen terug naar plaats twintig.  Hierdoor konden Bax-Stupelis nu rustig de tijd nemen om hun plannen uit te vouwen , en zo geschiedde.  Pas in de zevende ronde namen Bax-Stupelis de koppositie over van Dierckens-Bax  en grepen daarmee definitief de macht.  Dierckens-Bax werden tweede , en Brown-Chamberlain derde, wat meteen ook de eindstand was.

In aanloop naar de eigenlijke Grand Prix vond op zaterdagavond , op het startveld, nog een indrukwekkend eerbetoon plaats aan de Franse rijder Valentin Giraud, die vorige week heel ernstig geblesseerd raakte bij de start van de tweede manche in Markelo. Er werden ook het ganse weekend stickers verkocht met het opschrift ‘Stay Strong Valentin’  om de ongelukkige Fransman financieel tegemoet te komen bij de zware financiële kosten die ‘m binnenkort te wachten staan. De stickers verkochten als zoete broodjes  en de zijspancrossfamilie toonde eens te meer welke hechte band er heerst  in tijden van nood.  Maar, hoe hard het ook is,  om kwart over één was het weer ‘business as usual’. Arne Dierckens demonstreerde nog maar es zijn starterscapaciteiten gaf Willemsen-Badaire , Bax-Stupelis, Vanluchene-vd Bogaart en  Heinzer-Betschart het nakijken bij het  opstormen van het startveld.  In de tweede ronde al muisden  Dierckens-Bax en Bax-Stupelis er samen van onder.  Vijf seconden verderop duelleerden Willemsen-Badaire  en Vanluchene-vd Bogaart om plaats drie.

45 zijspanrijders en hun passagiers   maakten ’s ochtends in grijze omstandigheden hun opwachting in het mooie Strassbessenbach. Met acht Belgische equipes plus een Belgische co-piloot in buitenlandse loondienst (Glenn Janssens) hadden we geen klagen over de Belgische aanwezigheid. In groep A kwamen verrassend  J. Keuben-B. Roes als eerste leiders door, en die plek stonden zij niet zomaar af.  Varik-Daiders die in het wiel zaten, raakten er niet over . Integendeel, in de tweede ronde verspeelde de Est zijn tweede plaats aan Etienne Bax, die in ronde drie – definitief – de koppositie overnam. Daarna dienden Varik en Daiders nog tot de voorlaatste ronde te knokken  om een subliem rijdende Keuben-Roes naar drie te verwijzen.

Komend weekend prijkt op de WK-kalender de Grand Prix van Duitsland, in het immer gezellige Strassbessenbach. Een klassieker op de WK-kalender.   Na de zandbak van Markelo , krijgen de heren – en dames ! – sidecaristen dit keer een harde , snelle baan met grote hoogteverschillen voorgeschoteld.  De Belgische delegatie aldaar is niet min, ondanks het feit dat we de rest van het seizoen onze jongste deelnemer Junior Verhelst moeten missen wegens een operatie aan de knie.  Vanluchene-vd Bogaart spelen, samen met leiders Bax-Stupelis en Hermans-Musset nog steeds mee voor de wereldtitel. Er komt stilaan weliswaar wat aftekening in de tussenstand, maar in de motorsport kan het razendsnel omslaan. De dramatische versie van dit gegeven kregen we vorige week voorgeschoteld. Dierckens-Bax en Sanders (dit weekend gekoppeld aan Peter Beunk) draaiden vorige week de rollen om : Arne Dierckens staat nu opvier en Davy Sanders op vijf. Met drie Belgen binnen de top vijf hebben we allerminst reden tot klagen.  Maar er  wordt nog meer Belgisch gewicht in de schaal gelegd in Strassbessenbach !

Je hebt ze in elk land wel, de dappere sidecarcross ladies die in het mannenbastion dat de zijspancrosswereld toch wel is, hun mannetje proberen te staan. Op dàt vlak spant België, qua zijspancross-emancipatie ongetwijfeld de kroon. Bij MCLB heb je heden ten dage het dameskoppel Colleen van Troys en Jitske de Soete , die geregeld in de B-categorie het dagpodium weten te halen.  Vorig jaar al hadden we ene Kelly Debruyne die tussen al haar mannelijke collega’s toch maar mooi de MCLB-kampioenentitel wist te veroveren in de B-categorie.  Op 24 aug. 2014 kroonde onze Sabrina van Calster zich tot allereerste vrouwelijke zijspancrosspiloot ooit , die er in slaagde WK-punten te scoren,Dat geschiedde tijdens de Zwitserse Grand Prix in Roggenburg met Larris Hendrickx als co-piloot. . Ondertussen slaagde Kelly Debruyne er dit jaar al in deze prestatie scherper te stellen,  en zij telt momenteel reeds zes WK-punten achter haar naam.  Komend weekend, tijdens de Grand Prix van Strassbessenbach treden La debruyne en La Van Calster voor ’t eerst allebei samen in het strijdperk, op het allerhoogste zijspancrossniveau.

Sedert de handblessure van Lari Kunnas op de ONK-race in Valkenswaard, kampt onze Belgische zijspantopper Davy Sanders met een bakkenistenprobleem. Afgelopen zondag  viel Kenny van Gaalen in bij de gedreven Sanders.  Op zaterdag wonnen zij hun kwalificatieheat.  Voor Davy Sanders, de tweede keer in zijn carrière . Op zondag liep het wat stroever.  Bij de start al bleef Kenny haperen met zijn shirt in het voorwiel van de Zwitser Marco Heinzer, waarbij Kenny’s shirt helemaal losgerukt werd en tussen de voorrem van de Zwitser verdween, voor wie de race prompt over was.  Er zat niks anders op dan na één ronde de pits in te rijden waar Kenny inderhaast een jas aan trok en de inmiddels los gekomen stuurdemper opnieuw werd gemonteerd.  Dat leverde helaas geen punten meer op.  Na het dramatische ongeval bij de start van reeks twee, kwamen Sanders en van Gaalen in de herstart beter weg dan in reeks één.

Het was geen goed nieuws wat we vandaag via de ‘social media’  vernamen over de crash van Valentin Giraud gisteren bij de start van de tweede manche in Markelo .  Het volledige bericht is te lezen via de gele knop ‘Extra’.   Ondanks zware ongevallen – gelukkig – eerder zeldzaam zijn in de zijspancross,  heeft het noodlot voor de Franse sidecaristen de jongste tijd  ongenadig hard toegeslagen.  Twee jaar geleden verloren we al de jonge zeer beloftevolle broers Barat uit het zijspancross peloton .  Ook nu is met Valentin Giraud een Frans rijder het slachtoffer.  De Franse zijspancross-top is onthoofd , een drama voor de sport bij onze zuiderburen, maar in de eerste plaats voor Valentin Giraud zelf,  en voor zijn naaste familie.  Vanwege www.sidecarcross.be wensen we Valentin Giraud  gigantisch veel moed en doorzetting  bij zijn revalidatie en blijven we voor hem hopen op een zo goed als mogelijk herstel !   

Iets over  16 uur verdwenen  ’s werelds snelste sidecaristen voor een tweede keer het Markelose bos in.  Op het startveld was echter een zware crash  gebeurd met als voornaamste slachtoffer Valentin Giraud, die roerloos bleef liggen.  De race werd in de tweede ronde stil gelegd om de zwaar gewonde  Giraud in de best mogelijke omstandigheden te kunnen evacueren.  Omstreeks halfvier volgde de herstart,met Hermans-Musset als snelstarters van dienst voor Brown-Chamberlain, Bax-Stupelis,  Vanluchene-vd Bogaart  en Sanders-van Gaalen.  Na één ronde al hadden Hermans en Musset vijf seconden voorsprong bijeen geharkt in het Markelose bos, maar bij het ingaan van de derde hadden zij de terug gekeerde Bax-Stupelis reeds aan hun achterwiel hangen.  De WK-leiders maakten er kotte metten mee, namen de kop over en lieten zich daarna niet meer bedreigen.

Het was  na een ochtendlijke bui, opnieuw lekker warm op en rond de Herikerberg, toen om 13:15 uur het starthek een eerste keer viel , voor de 450^ste Grand Prix uit de geschiedenis van het FIM WK zijspancross, dat ontstond in het jaar 1980. Weer  schoten  A. Dierckens en R. Bax als snelsten uit de startblokken, met vlak achter hen de zware kanonnen als een Hermans-Musset en Bax-Stupelis.  Vanluchene-vd Bogaart gingen als zevende het bos in. Giraud-Haller, gevallen in de start, als laatsten.  Ook voor onze beste zaterdagse Belg Davy Sanders, liep het meteen mis. Sanders , goed gestart, kwam in aanvaring met de Zwitser Marco Heinzer, waarbij co-piloot Kenny Van Gaalens shirt aan flarden gereden werd, en ie in zijn blote bast verder moest. Ook de stuurdemper sneuvelde daarbij.  Bij de eerste doortocht reed Sanders dan ook meteen de pits binnen, en aangezien er geen reserveshirt voor handen was, trok van Gaalen dan maar een jas aan om de tocht verder te zetten, terwijl de stuurdemper vervangen werd.   Met de moed der wanhoop werd nog herstart maar halfkoers zagen beiden het nutteloze van hun pogingen in en gaven er de brui aan.

Slechts 31 teams passeerden de technische keuring in  Markelo, wat betekende dat er werd gekwalificeerd in twee groepen, en de Last Chance in feite enkel diende om de reserve rijder aan te duiden.  D. Sanders had K. van Gaalen bij als invaller, en K. Stupelis (bij Etienne Bax) en D. Rietman (bij J. Keuben) konden terug hun plaats innmen ‘in het bakje’ .  Veldman-Janssens en Wilkinson-Humphrey waren er na een lange afwezigheid wegens blessures , voor ’t eerst terug bij, en Daniël Willemsen had, sedert het ontslag van Luc Rostingt, geen passende vervanger gevonden om deel te nemen in Markelo.  Van Belgische zijde verschenen Dylan Boussy (Steve de Schacht) en GlennVan der Schraelen (Nick Vanhamel)  voor ’t eerst met een nieuwe bijrijder aan de start.

In groep A nam de Fransman Valentin Giraud de kopstart – durft ie wel es vaker doen in het voor hem onwennige zand – maar meer dan wat blufpoker was het ook dit keer niet . Hermans-Musset namen gezwind over en stonden daarna de koppositie niet meer af.