Met een voorsprong van ruim zestig punten konden Vanluchene-vd bogaart met een gerust gemoed aan reeks twee beginnen, en dienden geen risico’s meer te nemen om de wereldtitel binnen te halen. Vanluchene-vd Bogaart dachten er echter anders over, en schoven meteen na de start mee in het spoor van Dierckens-Rostingt die de holeshot namen.  Met Giraud op drie, Bax op vier, Hermans op vijf en Willemsen op zes zaten de meeste favorieten meteen mee voorin.  Enkel Veldman en Wilkinson misten hun start en moesten vanaf plaats twintig terug knokken.

Vooraan konden Vanluchene-vd Bogaart alras de kop overnemen, en met landgenoot Arne Dierckens op twee als rugdekking, zag de situatie er bijzonder rooskleurig uit voor de WK-leiders. 

Het weer in Roggenburg was volledig omgeslagen en de zon scheen volop boven het gebergte toen de rijders zich om kwart over één hadden opgesteld voor hun eerste heat.  De tricky eerste bocht na de start verliep vlekkeloos voor onze landgenoten die meteen de eerste drie plaatsen in palmden. Vanluchene-vd Bogaart op kop, gevolgd door Dierckens-Rostingt en Sanders-Haller die een paar uur eerder, blijkbaar niet toevallig, de snelste tijd hadden laten klokken in de warm-up. Ook de concurrenten waren meteen bij de les, want Giraud-Badaire,  Hermans-Musset, Veldman-Janssens en Bax-Stupelis volgden in het spoor.  Alle ingrediënten waren dus aanwezig om er een spannende race van te maken. En dat werd het !

Drieënveertig teams hadden zich in een zwaar bewolkt Roggenburg aangemeld voor dertig (plus twee reservisten) beschikbare plaatsen achter het starthek op zondag. Dat was dus dringen geblazen.

In groep A konden Bax-Stupelis gauw komaf maken met de voor hen gestarte Dierckens-Rostingt en Vanluchene-vd Bogaart , waarna de Belgen onder mekaar de strijd aan gingen om plaats  twee.  Die kantelde na een viertal ronden in het voordeel van Vanluchene-vd Bogaart die aldus tweede werden.  

De strijd om plaats drie ontspon zich in de finale tot een heftig duel tussen Dierckens-Rostingt, die het zwaar aan de stok kregen met Veldman-Janssens.   Pas in de allerlaatste ronde wist Arne Dierckens, met de jarige Luc Rostingt aan boord, na een spelletje stuivertje wisselen, het duel in zijn voordeel te beslissen.

Drieënveertig teams passeerden de technische controle in een bewolkt Roggenburg, alwaar de voorlaatste WK-race van het seizoen 2018 wordt verreden. Voor wie er niet bij kan zijn, is er - met dank aan www.sidecarcross.com -  nog steeds de live-timing om up to date te blijven . Volg lekker vanuit uw luie zetel thuis, met de bijhorende chips en het pilsje bijn de hand,  de gebeurtenissen in Zwitserland op de voet mee, via de gele knop 'Extra' . Kwalificaties vandaag om 15.00 en 16.00 , en Last Chance om 17.30 uur.  Op zondag wordt er geraced om 13.15 uur en om 16.00 uur. 

Uiteraard zijn de komende twee weekends alle ogen gericht op de afwikkeling van het WK 2018, waarin ons Belgisch-Nederlandse koppel Vanluchene-vd Bogaart momenteel  aan de leiding prijkt, voor Hermans-Musset en Bax-Stupelis. Wie fase één van de eindstrijd van dichtbij wil mee maken, moet komend weekend richting Roggenburg  in Zwitserland trekken, op amper een boogscheut van de Franse grens, vlakbij het Zwitserse stadje Délemont.  Daar wcaht de teams een prachtig natuurlijk valleicircuit op, dat telkenjare garant staat voor een stevig potje zijspancross van de bovenste plank.  Voor wie erheen trekt met een voertuig zwaarder dan 3,5 ton, melden we toch nog even dat de hoofdweg van Porrentruy naar Laufen afgesloten is, en men beter richting Roggenburg rijdt langsheen  Délemont – Soyhières  - Ederswiller .

Er wordt natuurlijk ook in eigen land stevig  gezijspancrosst komend weekend.

Nog twee wedstrijden (Zwitserland en Frankrijk) te gaan en het wereldkampioenschap zijspancross 2018 zit er  op.  Een wereldkampioenschap dat  - wat het resultaat ook wordt – nu al mag bestempeld worden als één van de verrassendste ooit. Dat wereldkampioenen als een Bax-Stupelis en Willemsen-Bax uiteindelijk zouden moeten gaan jacht maken op jongelingen Vanluchene-vd Bogaart en Hermans-Musset, dat had voor de seizoensaanvang waarschijnlijk niemand kunnen voorspellen. M.  Vanluchene (424 ptn) ,K.  Hermans (368 ptn) en E. Bax (341 ptn) zijn de enigen die mathematisch gezien,  nog in aanmerking komen  voor de titel 2018. Vanluchene & vd Bogaart beschikken over de beste kaarten, maar onlangs , in het Letse Stelpe, lieten zowel Hermans-Musset als Bax-Stupelis zien, dat ze zich niet zomaar bij de feiten neerleggen.  Beide Hollandse equipes lijken met het seizoenslot in zicht volledig onder stoom gekomen, en kunnen het de leiders Vanluchene-vd Bogaart nog knap lastig maken in de twee resterende wedstrijden.  Een wereldtitel krijg je nu eenmaal niet cadeau. Nooit !

Nog twee Grand Prix zijn er te gaan, en net als in het WK zelf, is ook in onze sidecarcross.be  pronostiek de winnaar van het seizoen 2018 nog niet gekend.  Kurt De Baere is sedert Stelpe de nieuwe leider (131) en telt twee punten meer dan Tom Nonneman. Op korte afstand volgt een groepje met o.a. T. Bollansee, L. Vanderaa, C. Renard, K. vd Boogerd en D. Dewitte.  Ook zij zijn absoluut nog niet uitgeteld. !

Tot vrijdag middernacht kan er alvast nog gespeeld worden voor de eerstvolgende Grand Prix, nl die van het Zwitserse Roggenburg ! Grijpen Hermans-Musset en Bax-Stupelis de laatste strohalmen om hun titelkansen gaaf te houden ? Blijven Vanluchene-vd Bogaart hun zenuwen de baas ?  Hoe zit het met D. Willemsen-R. Bax ?  Is Stuart Brown terug van de partij ?  Zorgen Varik-Daiders of Giraud-Badaire voor een stunt ?  En leunen Veldman-Janssens niet steeds dichter en dichter tegen de top aan ? Waren Wilkinson-Chamberlain in  Stelpe niet terug van weg geweest ?  Aan u de juiste keuze te maken.  En vooral : Vergeet vooral niet om op de gele knop ‘Opslaan’ te drukken na het invullen van uw pronostiek, anders wordt uw deelname als ongeldig geregistreerd door ons ondoorgrondelijke computerbrein.  Let the game begin !

Een samenwerking tussen verschillende federaties, is het dat niet waar zowat heel motorcrossminnend België zit naar te snakken ? In Wachtebeke, op domein Puyenbroeck,  werd de daad bij het woord gevoegd en sloegen MCLB en BMB de handen in mekaar.  Toch leidde dit, vreemd genoeg, niet tot een spectaculaire opkomst vanwege rijderszijde in de diverse categorieën, ondanks het feit dat daarbovenop ook nog de VLM federatie een wedstrijdloze zondag had.  Dertien zijspannen tekenden present. Daar werden nog de twee aanwezige quads aan toegevoegd.  Regerend MCLB-kampioen Dylan Boussy deed, in afwezigheid van Dagwin Sabbe (vakantie) , een beroep op Niki Debruyne als stand-in.  Laatst genoemde kweet zich, als eerstejaars bakkenist,  uitstekend van zijn taak, en Boussy & Debruyne wisten dan ook na een razend spannende finale de eerste heat op hun naam te schrijven.