MC Kweetetnie was na het Oostrozebeekse topweekend, aan zet en organiseerde in Wachtebeke een proef die mee telde voor het MCLB-kampioenschap. Er kwamen twintig sidecars opdagen.  Bert Soetaert en Loid Bekaert wonnen de beide manches, en blijven op titelkoers. Yens Delmotte en Joey Valcke waren niet echt ve ruit de buurt, maar moesten zich neer leggen bij twee tweede plaatsen.  De winnaars van vorige week, Joerie van Malderen en Francis Wittebolle , telkens als tweede gestart, hielden eveneens goed stand voorin en werden tweemaal derde, waardoor  er niet veel moest gerekend worden om het dagpodium te kennen.

In de B-klasse zijn Stanley Verstraete – Steve de Schacht de rising stars aan het MCLB zijspancrossfirmament.  Met amper een paar maanden zijspancompetitie op de teller komt  nieuwkomer Verstraete met zijn ervaren co-piloot de Schacht , al aardig in de buurt van de toprijders in de A-klasse, en wist gisteren met twee vierde plaatsen, aardig in de buurt te blijven van de A-top.

Tegen de tweede manche kleurde de lucht opnieuw hemelsblauw boven Madona, en schoten Wilkinson-Millard er als een raket vandoor, gevolgd door Lielbardis en Sanders-Vincent die de eerste ronde op de dubbele passage verrast werden door van de Lagemaat-Musset die door stootten naar drie. Keuben-Rietman begonnen als vijfde, Wijers-van Hal als zesde.  De Leferink-broers kenden al op het startveld  motorproblemen  (schakelproblemen) en reden meteen stapvoets  terug richting rennerspark.

Lielbardis wist wat hem te doen stond, rolde na een halve ronde koplopers Wilkinson-Millard op en muisde er meteen vanonder. Toen Keuben-Rietman na drie ronden konden oprukken naar twee, hadden de Letten een kloof geslagen van acht seconden, en dat kregen de Nederlandse hardrijders niet meer gedicht.  In de tweede koershelft liepen de Lielbardis-broers onder een oorverdovend gejoel van duizenden enthousiaste fans nog verder uit en staken de reeks – en dagzege op zak.

Keuben-Rietman werden tweede en dat werd ook hun plaats op het dagpodium.

Net voor  de – mooiste die we al te zien kregen dit jaar – rijdersvoorstelling hield het op met regenen en verscheen de zon terug vanachter de wolken.De quads kregen de weinig benijdenswaardige opdracht om tijdens hun openingsheat het overtollige water van de baan te rijden, en tegen dat de sidecars zich opstelden was de baan al flink opgedroogd. Met Lielbardis, Wilkinson en Keuben op de beste startposities, en Hermans-van den Bogaart die vanaf rij twee moesten starten, was de spanning te snijden. Vele duizenden toeschouwers waren toegestrommd en schaarden zich vanzelfsprekend luidkeels achter hun plaatselijke helden, de Lielbardis-tweeling.

Bij het vallen van het starthek kozen Keuben & Rietman het hazenpad, op de hielen gevolgd door Lielbardis, Leferink, Prunier, Wilkinson, Sanders en Wijers.  Hermans en van den Bogaart hadden zich na één ronde al naar plek dertien geworsteld, en zaten daarmee alweer tussen de mensen. Pruniers hoop op puntengewin tegenover de WK-leiders werd de grond in geboord in ronde drie, toen de ontsteking het begaf en de motor niet meer aan de praat te krijgen was.  Hiermee moesten de Fransen hun tweede nul van het seizoen incasseren, en daarmee kun je – in een seizoen van slechts negen Grand Prix – waarschijnlijk geen wereldkampioen worden .

Met zevenentwintig aanwezige equipes, diende er geen Last Chance verreden te worden in Madona, waar de organisatoren al maanden aan het werk waren en een prachtige, tot in de puntjes verzorgde, WK-organisatie aanboden. Er woedde vrijdagnacht een hevig onweer boven Madona, en dat zorgde er voor dat de baan er aanvankelijk vrij zwaar bij lag.

Eerste verrassingen van de dag : Geen Weiss-Schneider en Prümmer-Steegmans bij de deelnemers. Davy Sanders was , als laatste der Mohikanen, de enige nog resterende Belgische deelnemer in dit WK. Tegen de middag dreef de zon de wolken weg boven de Madona en kwam de prachtige heuvelachtige baan er in al zijn glorie bij te liggen.  

Ook het publiek had ondertussen in groten getale de weg naar het circuit al gevonden.

Sanders-Vincent waren in groep A de eerste kopstarters van de dag , maar dat was met Hermans-vd Bogaart en de thuisrijdende Lielbardis-boys in het spoor niet meteen een luxepositie.  Hermans-vd Bogaart namen algauw de kop over, leken vlot op de zege af te stevenen, maar moesten na drie ronden aan de kant met een kapotte achtervering.

Komend weekend gaat het WK 2025 zijn eindfase in, met de Grand Prix van Letland, waarna in september enkel nog Vesoul (F ) en Rudersberg (D ) volgen.

In het Letse Madona krijgen de WK-deelnemers een totaal nieuwe omloop voorgeschoteld. Nooit eerder werd in Madona, gelegen zo’n honderdvijftig kilometer oostwaarts van de hoofdstad Riga, een WK-wedstrijd verreden.  Madona is de thuisbasis van de Letse ex vice-wereldkampioenen Janis en Lauris Daiders, en huidige WK-rijders Daniels en Bruno Lielbardis.

De Lielbardis-tweeling, nog altijd maar negentien jaar jong, gaat er uiteraard als topfavoriet van start voor eigen volk. Doordat zij zo goed als uitgeteld zijn voor de wereldtitel 2025, kunnen ze zonder druk aan hun thuisrace beginnen, en verder op jacht gaan naar hun eerste GP-zege in 2025.

De andere topfavorieten zijn de huidige WK-leiders Koen Hermans en Ben van den Bogaart , die in Letland een zandomloop krijgen voorgeschoteld, die hen zeker moet liggen.

Het WK-circus is komend weekend aan de slag in Madona, zo’n honderdvijftig kilometer oostwaarts van Riga, de hoofdstad van Letland. Op een spiksplinternieuwe zanderige WK-omloop verdedigen Hermans-van den Bogaart er hun rode leidersplaat, met de Franse broers Prunier en de Britten Wilkinson-Millard als naaste achtervolgers. Ook Keuben-Rietman, de broers Leferink en uiteraard thuisrijders Daniels en Bruno Lielbardis moeten er tot de zegekandidaten worden gerekend.

In eigen land trekken de MCLB sidecars naar Wachtebeke, waar MC Kweetnie de handen in elkaar en de afsluitingspalen in de grond slaat.   De wedstrijd telt mee voor het MCLB-kampioenschap 2025, waarin Soetaert-Bekaert (A-klasse) en Merreel-van Mol (B-klasse)  de leiding in handen hebben. Er zijn ook punten te verdienen voor de MC Kweetetnie-Cup.

In het Zwitserse Walde (bij Schmiedrued) , ongeveer in het midden tussen Zürich en Bern, staat zaterdag een wedstrijd om het Zwitserse SAM kampioenschap geprogrammeerd . De broers Marco en Remo Heinzer voeren er de tussenstand aan, met vijf punten voorsprong op David Bolliger & William Leutwyler. Remo en Luca Käser tellen zeventien punten achterstand.

Met achttien deelnemers, waaronder ex-wereldkampioen Etienne Bax en regerend wereldkampioen Marvin Vanluchene, die na twee maanden verplichte rust zijn wederoptreden maakte, hadden de organisatoren gezorgd voor een mooi deelnemersveld bij de Inters.

Vanluchene & Musset lieten al meteen zien dat snelheid maken om mee te strijden voor de zege geen enkel probleem is, maar gaandeweg moest de wereldkampioen toch opnieuw het tempo laten zakken, toen de fysieke problemen opnieuw de kop op staken, en de Letse broers Lielbardis , die ’s zaterdags flink wat sleutelwerk hadden gehad, op de zege af stevenden. Veldman-Lebreton gingen Vanluchene finaal nog vooraf op plek twee.  Een sterk rijdende Sanders-Vincent werden vier, voor Bax-Kramar die er een flinke inhaalrace hadden opzitten. Keuben-Rietman werden zesde, de Leferink-broers vielen uit.

Maar liefst drieëndertig teams tekenden present voor de jaarlijkse hoogmis van de MCLB zijspancross in Oostrozebeke.  Toen koplopers Soetaert-Bekaert in de slotfase van de eerste manche door hun machine werden in de steek gelaten, rook Joerie van Malderen, met invaller Francis Wittebolle zijn kans om de reekszege te grijpen, voor Delmotte-Valcke en De Schuyter-Lareu, die de Nederlandse  gastrijders Brusselers-Van Houts voor bleven. De broers Matthias en Frederic van der Voorden waren de snelste B-rijders.

In de tweede manche waren het opnieuw Van Malderen-Wittebolle die vrij vroeg in de race door stootten naar de leiding, nog even de dreiging van Soetaert-Bekaert voelden, maar die vielen in de tweede koershelft opnieuw uit met motorpech. Yens Delmotte en Joey Valcke werden opnieuw tweede, voor van Grembergen-Hoste en de broers van der Voorden die opnieuw de beste B-equipe waren.

De wedstrijd voor vrijetijdsrijders sidecars, die jaarlijks op zaterdag wordt verreden, de dag voor de nationalen en de inters er aan het werk zijn, wordt jaar na jaar een grootser en internationaler event.  Ook dit jaar, waar onder een stralende zon deelnemers uit Belgiê, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Tsjechië en zelfs Amerika naar Oostrozebeke waren afgezakt, om er op zaterdag in een ontspannen sfeer te racen in diverse leeftijdscategorieën en niveaus.  Het is voor de organisatoren niet altijd even makkelijk om er voor te zorgen dat iedereen in de juiste categorie wordt ondergebracht, maar uiteindelijk zegeviert telkens weer het gezond verstand, en gaat het al bij al “slechts” om een vrijteijdsrace, waarin echter even hard wordt geknokt om elk plaatsje, net als bij de zondagse races. 

De categorie Specials Classics – zeg maar de niet meer zo heel jonge rijders – werd gewonnen door G. Devoldere en B. Verbrugghe , ex – en huidig inwoner van Oostrozebeke , De tweede plek was voor de Amerikaan Chris van Way , die lokale man Bram Verbrugghe naast zich had staan.   Noorderburen Cor de Laat en Johan Klumpers vervolledigden het podium. Ex vice wereldkampioen Eddy Ramon werd vierde , met vader Rik en zoon Steve Deprez op plek vijf.

Oké, er is inderdaad een Engelse kampioenswedstrijd in Wakes Colne, ietsje ten noordwesten van Colchester, maar voor de rest . . .   Oostrozebeke zaterdag en Oostrozebeke zondag. Op zaterdag zijn er traditioneel wedstrijden voor hobby-zijspancrossers, waarvoor zich opnieuw meer dan honderd equipes hebben aangemeld, weliswaar verdeeld over diverse categorieën.  Enkele illustere namen ? Marvin Vanluchene die opnieuw herenigd is met zijn eerste passagier, Jordan Waerniers.  Ex vice-wereldkampioen Eddy Ramon  , of de Amerikaan Chris van Way die zonder twijfel de prijs zal krijgen voor de verst komende deelnemer.

Op zondag rijden de nationale MCLB-zijspannen twee heats, en wordt er gestreden om de titel van kampioen van West-Vlaanderen.  Er zijn ook terug twee manches voor Internationalen Sidecars, met opnieuw een deelnemersveld om duimen en vingers bij af te likken..