Veertien zijspannen waren van de partij in Velzeke gisteren, waar in de eerste manche Van Malderen-Spannenburg van start tot finish de wedstrijd leidden, maar tot op de finish moesten blijven knokken om Van Grembergen - Hoste van zich af te houden. De broers van der Voorden, die stilaan hun plaats aan de top van de A-klasse aan het opeisen zijn, werden derde. De heroptredende Bjorn De Schuyter en Mathis Lareu volgden in het spoor op vier. Jenthe Vancompernolle en Michael Dekeyser waren op vijf eens te meer de beste B-combinatie, voor een sterk voor de dag komende X. Degeldere en K. Hoste.

De Support Class Sidecars kreeg in Varsseveld eenzelfde programma voorgeschoteld als de Grand Prix – rijders, nl vrije trainingen en kwalificaties op zaterdag, Warm Up en twee manches op zondag, én huldiging op het grote, prachtig aangeklede WK-podium. En dàt sprak blijkbaar aan, want bijna dertig equipes, met diverse nationaliteiten meldden zich op zaterdag voor de eerste trainingen. En die verliepen meteen al desastreus voor één der favorieten : Beunk-van der Wiel gingen er op zaterdagmiddag op het startveld, al meteen hard af, met een hersenschudding voor rijder Peter Beunk tot gevolg.

De amper vijftienjarige Winston Derksen kroonde zich  - na zijn derde plaats in de ONK-wedstrijd in Lierop vorige week – in Varsseveld officieel tot de rijzende ster van de Nederlandse zijspancross, door er, met rondetijden die in de échte WK-wedstrijd eveneens tot een topklassering gingen leiden , overtuigend de beide manches te winnen, samen met passagier Sven van Dommelen.

Om 16 uur was de lucht terug blauw en scheen de zon volop boven de Vennebulten in Varsseveld. Wilkinson-Millard lieten het zich welgevallen en pakten de kopstart, maar speelden in de tweede ronde al hun leidersplaats kwijt aan een ontketende Vanluchene en van den Bogaart die, gulzig als ze zijn, niet tevreden waren met enkel maar de nieuwe wereldtitel en daar via een overtuigende manchezege, ook nog de dagzege in de Nederlandse Grand Prix bovenop pakten. Brett Wilkinson zat gebeiteld op plaats twee, tot ie – met nog tien minuten te gaan – betrokken raakte in een opstopping met gedubbelde rijders, en daardoor terug zakte naar plaats negen. Veldman-Lebreton schoven door naar plaats twee, en dat was meteen ook hun plaats in het dagklassement. De Leferink-broers pakten de derde plaats, maar dat volstond niet voor het dagpodium. 

Het kon voor Vanluchene en van den Bogaart vandaag al de beslissende manche worden in dit WK, maar daarvoor moest uiteraard eerst nog es alles netjes in de plooi vallen. Aan supporters alvast geen gebrek voor de huidige WK-leiders, want vanuit het driehondervijftig kilometer verder gelegen Belgische Oostrozebeke was een ganse dubbeldekker vol supporters afgereisd naar Varsseveld, en die hadden een druilerig regenweertje meegebracht naar de Nederlandse Achterhoek. De rijders lieten het in elk geval niet aan hun hart komen., en na een minuut stilte voor de onlangs overleden ex-WK-toppers Jacky Janssen en Emil Bollhalder, ging om één uur de eerste WK-manche van start. De Prunier-broers waren al voor de start quasi uitgeschakeld, toen ze in het gesloten park, net voor de sighting lap zonder koppeling kwamen te zitten. Ze gingen weliswaar nog voorzichtig – als laatsten – van start, maar zagen al na een paar ronden het nutteloze van hun wanhoopspoging in, en gaven op.

Vooraan vormden Veldman-Lebreton, de Leferink-boys en Vanluchene-van den Bogaart al gauw een kopgroep, waaruit na vier ronden Leferink letterlijk en figuurlijk wegviel.

Hij stond aanvankelijk niet op de WK-kalender 2026, deze Nederlandse Grand Prix in Varsseveld, maar toen enkele maanden geleden het oorspronkelijk voorziene Heerde, de handdoek in de ring gooide, aarzelde ex WK-rijder Gert van Werven niet, en stampte samen met de lokale motorclub Vamac in recordtempo op en rond de Varsseveldse Vennebulten een Grand Prix uit de grond om U tegen te zeggen. Met tweeëndertig aanwezige equipes, moest er vandaag gekwalificeerd worden, en via de Last Chance uitgemaakt worden, wie uiteindelijk de twee reserverijders zouden worden.  Vijf Belgische teams tekenden present, waaronder Kelly Debruyne, die samen met onze Duitstalige Belg Andy Schlinnertz toe was aan haar comeback, na een inactiviteit van drie maanden.   

Na het optrekken van de hardnekkige ochtendmist kon in de namiddag groep A onder een voorzichtig zonnetje van start gaan.

Wijers-van Hal doken als eersten het bos in, en . . . kwamen er ook als eersten weer uit, op de hielen gevolgd door de Leferink broers, Vanluchene-van den Bogaart en een hardnekkig aanklampende Sanders-Vincent.

Varsseveld in Nederland,  wordt komend weekend ongetwijfeld the place to be, voor elke laaglander met een waar zijspancrosshart : De kans dat Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart er op zondag voortijdig – voor de finale in het Duitse Rudersberg van een week later dus -  de wereldtitel 2026 veilig stellen is zeer reëel. En dàt is zeker een gebeurtenis waar je maar beter bij bent : Voor ’t eerst in de zesenveertigjarige geschiedenis van het WK-zijspancross , kan namelijk een Belg voor de vierde (!) keer wereldkampioen worden. En eveneens voor de allereerste keer in de geschiedenis, kan een bakkenist er in slagen om een zesde (!) wereldtitel  aan zijn palmares toe te voegen.  Als we even snel rekenen, en we moeten opnieuw zesenveertig jaar wachten tot dit nog een keer gebeurt, dan zijn we al in het jaar  . . . 2072 ! Dan kun je maar beter het zekere voor het onzekere kiezen, en zorgen dat je er bij bent straks in Varsseveld, waar bovendien ook nog hard geknokt wordt om de overige ereplaatsen in dit WK, en bvb. onze landgenoot Davy Sanders een zevende plaats in de WK-tussenstand te verdedigen heeft ! De kwalificaties, zowel voor het WK sidecars àls het WK Quads, worden op zaterdag verreden, terwijl ook de Support Class zijspanrijders er hun trainingen afwerken .  Op zondag is het dan menens, strijden zoel de Sidecars als de Quads om de WK-punten, én zijn er twee manches voorzien voor de Support Class Sidecars. Alle zijspancrosswegen leiden dus naar het Nederlandse Varsseveld dit weekend, voor The Giant GP of the Netherlands. GPS : circuit de Vennebulten, Landstraat 40 A, 7055 Heelweg (Varsseveld).

Het laatste weekend van september, vindt in Gueugnon-Dardon (F)  de jaarlijkse Quads & Sidecarcross of Nations plaats. De kwalificaties die de startposities moeten bepalen worden verreden op zat. 26 sept. de eigenlijke wedstrijden vinden plaats op zond. 27 sept. Bij de quads wordt ons land vertegenwoordigd door Auke Theuninck, Mathieu Wilkin en Jurgen Nouwen.  Bij de sidecars verdedigen Vanluchene-van den Bogaart, Sanders-Vincent en Hendrickx-Kaethoven de Belgische kleuren. Ons land trekt eens te meer met podiumambities naar het prachtige circuit Sainte-Radegonde, dat zich bevindt tussen Nevers en Mâcon. Voor wie ons team – al dan niet terplekke – wil ondersteunen wordt er passende teamkleding voorzien : petten (20 €) , T-shirts (25 €)  en hoodies (50 €). Bestellen kan via Caroline Baetens (0476 76 47 68) en Davy Maris (0486 15 11 10 ),  nog tot en met woensdag 16 sept.  Go Belgium, go ! !

Er is waarschijnlijk niemand in Nederland – wat zeggen we , in gans de wereld ! – die zo véél passie, liefde en hartstocht voelt voor de zijspancross-sport als Gert van Werven. Van Werven was zélf jarenlang een meer dan verdienstelijk WK-zijspancrosser, wist enkele Grand Prix podia te veroveren, en behaalde een vierde plaats als beste resultaat in het WK-eindklassement (2022). Twee jaar geleden hield van Werven er mee op, en ontpopte zich al gauw tot een zeer gewaardeerd ‘allround achter de schermen medewerker’ van zowel rijders, organisatoren, KNMV, FIM àlsook WK-promotor WSC. Stil zitten is niets voor van Werven, die gedurende een WK-weekend waarschijnlijk meer kilometers te voet aflegt, dan de rijders op hun motor op het circuit. Toen enkele maanden geleden bekend raakte dat de voorziene Nederlandse Grand Prix 2026 in Heerde niét kon doorgaan, brak Van Werven’s grote hart : Géén zijspancross Grand Prix in Nederland, dat momenteel met Koen Hermans nota bene de regerende wereldkampioen in huis heeft . Dàt zou, mocht én kon niét gebeuren ! Samen met vrouwlief Mareen – al even bezeten van deze sport als haar man – stampte Gert van Werven in allerijl een organisatiecomité uit de grond, vond op het circuit de Vennebulten een geschikte locatie én een welwillende meewerkende club en bracht de nodige administratieve vergunningen in orde om gewoon zélf deze WK-wedstrijd in handen te nemen. 

Gert van Werven,  een ex-WK zijspancrosser die zich na zijn actieve carrière keihard verder blijft inzetten voor het algemeen belang en het voortbestaan van deze prachtige sport , het is voorwaar een zéér zeldzame vogel ! Alleen dààrom al moeten we komend weekend met zijn allen richting Varsseveld. Maar er is nog meer. Véél meer !

Het werd uiteindelijk een ONK-finale die bol stond van de spanning en van de verrassingen zondag in Lierop, maar gelukkig viel finaal toch alles in de plooi en konden Tim en Sem Leferink hun allereerste Nederlandse kampioenentitel vieren in de hoogste zijspancategorie . Onze landgenoot Davy Sanders wist , met zijn jeugdige co-piloot Jens Vincent , zelfs nog de titel van vice-kampioen uit de brand te slepen. Cameraman Jaap Oostermann was van de partij in Lierop en bracht de ONK-finale op sublieme wijze in beeld. Enjoy it, bij onze gekende gele knop 'Extra'. 

De MCLB-karavaan, die de jongste weken in de provincie Oost-Vlaanderen vertoeft, was zondag te gast in het schilderachtige Zegelsem, op een unieke locatie in de Vlaamse Ardennen, op een natuurlijke weide-omloop, zoals we er vroeger zo veel kenden in ons Vlaamse motorcross landschap.

Met 22 equipes achter het starthek was de wedstrijd goed bezet. In de eerste manche onderstreepten Yens Delmotte en Joey Valcke nog es dat zij anno 2026 de terechte koplopers zijn in het MCLB-kampioenschap, door overtuigend de manche te winnen, op veilige afstand gevolgd door Demuynck-Sabbe die zich hadden kunnen los wringen uit een hard knokkend achtervolgersgroepje waarin ook Van Grembergen-Hoste en van Malderen-Spannenburg een aardig woordje mee spraken. J. Vancompernolle & M. Dekeyser staken er op plek vijf, met kop en schouders bovenuit in de B-categorie. Het legendarisch nummer 11 – of was het dit keer 111 ? – van de Oostrozebeekse Ginstecrossers werd zesde, met aan boord het herenigde koppel Mathieu en Bram Verbrugghe die ‘het’ duidelijk nog in de vingers hebben.