Met Foden-Weinmann als kopstarters en Prunier-Prunier en Vanluchene-van den Bogaart er achteraan kregen we meteen de drie hoofdrolspelers van de eerste manche vooraan in beeld.  Deze drie scheidden zich meteen af van de rest, die werd aangevoerd door Hodges, Wilkinson, Prümmer, Hermans en Stefan Wijers.

In de eerste koershelft waren de Prunier-broers en Vanluchene gretig om koplopers Foden-Weinmann op te jagen en te proberen de leiding te veroveren, maar daar hadden de Engelsman en de Duitser na een kwartier een goeie oplossing voor : Een kloofje slaan van een kleine tien seconden, en daarna de achtervolgers niet meer in de buurt laten komen. Simple comme bonjour, zo leek het toch.  Op plaats twee kon Prunier uiteindelijk ook wat afstand nemen van Vanluchene en van den Bogaart en daarmee lag de uitslag én het dagklassement vast.

De strijd om plek vier spitste zich uiteindelijk toe tot een duel tussen Wilkinson-Millard en Prümmer-Schneider die er ondanks de luide aanmoedigingen van de vele thuissupporters, niet in slaagden om de Engelsen te verdringen.

Aan spanning geen gebrek tijdens de openingsreeks in Kleinhau, waar de Engelsen de debatten openden met Hodges-Henderson op kop, voor Wilkinson-Millard en Foden-Weinmann. Pas daarna was het de beurt aan ‘de rechtse jongens’ , met Vanluchene, Prunier, Hermans, Leferink en Lielbardis. Wilkinson en Foden namen al snel kopstarter Michael Hodges te grazen, en dat zorgde voor de nodige verwarring en twijfels bij de achtervolgers, die op de triple jump gevangen zaten achter de Engelse snelstarter en daardoor flink wat tijd verloren op koplopers Foden en Wilkinson die de triple wel in één keer konden nemen. Na drie ronden slaagden Vanluchene-vd Bogaart, Hermans-Rietman en Prunier-Prunier er in om langs Hodges-Henderson heen te glippen en de jacht te openen op koplopers Foden-Weinmann, die ondertussen hun achtervolgers Wilkinson-Miljard waren kwijt gespeeld (kapotte stuurdemper). Lokal Matadoren Prümmer-Schneider kwamen pas als vijftiende uit de openingsronde en keken tegen een heftige inhaalwedstrijd aan.

Onder een stralende zon verwelkomde de zestigjarige MSC Kleinhau vandaag 38 zijspanequipes die zich de ganse dag uitsloofden om een plekje te veroveren bij de dertig gegadigden die morgen startrecht krijgen tot de eigenlijke Grand Prix. In groep A kregen we meteen al de clash tussen Prunier-Prunier en Vanluchene-van den Bogaart, de twee winnaars van de twee openings Grand Prix dit jaar, voorgeschoteld. Van een clash was er eigenlijk weinig sprake, want daarvoor waren de Prunier-broers een maatje te groot voor de rest. Al van bij de start gingen zij er als een speer van door, wisten in amper drie ronden tijd een voorsprong van ruim vijftien (!) seconden uit te bouwen, en werden daarna niet meer verontrust. Vanluchene-van den Bogaart kenden een slechte start, konden pas na drie ronden door stoten naar plek twee, en tegen dan waren de twee Franse vogels al ver en lang gaan vliegen. Beiden draaiden nochtans constant dezelfde rondetijden, maar , in het geval Vanluchene, kom je daarmee uiteraard geen stap dichter. Foden-Weinmann moesten op plek drie een kwartier knokken om de terug gekeerde Lielbardis-broers van zich af te slaan, wat uiteindelijk in de slotminuten definitef lukte.Het laatste WK-puntje was op plaats vijf voor onze noorderburen Wijers-van Hal, die de handen vol hadden gehad met Carcreff-Hupon, de Fransen die een wereldstart kenden en twee ronden lang op plek twee wisten stand te houden, maar finaal toch net naast de punten grepen.

Iets dichter bij huis dit keer voor onze landgenoten, deze derde WK-ronde van het seizoen 2026, in het Duitse Kleinhau, net over de Belgisch-Duitse grens, waar MSC Kleinhau haar zestigste (!) verjaardag viert met komend weekend voor ’t eerst een Grand Prix-organisatie, en de week erna het traditionele Flutlicht crossweekend. Maar eerst de Grand Prix dus, waar er – als we op de deelnemerslijst mogen af gaan – op zaterdag al zal moeten geknokt worden om zich bij de 32 snelsten te hijsen, die op zondag startgelegenheid krijgen tot de eigenlijke WK-wedstrijd.   Spektakel in elk geval al op zaterdag, waar WK-leiders Prunier-Prunier en de winnaars van vorig weekend Vanluchene-van den Bogaart met mekaar in de clinch moeten in kwalificatiegroep A.  In groep B zullen thuisrijders Prümmer-Schneider uiteraard de grote favoriet zijn.

Naast de drie WK-koplopers, staan ook de Engelsen Wilkinson-Millard, en Dan Foden (met zijn Duitse co-piloot Noah Weinmann) er momenteel goed voor. Davy Sanders staat momenteel op plek acht, maar dat is enkel te wijten aan de pech in Kramolin vorige week. Sanders & Vincent beschikken over de snelheid om mee te doen voor een top vijf plaats.Voor wereldkampioen Koen Hermans (negende) en de Lielbardis-broers (tiende) , is het in Kleinhau vijf voor twaalf, als ze zich in het verdere seizoensverloop nog willen manifesteren als titelkandidaat. 

Easy, met zijn allen naar Kleinhau waar, op amper twintig kilometer voorbij de Belgisch-Duitse grens de derde WK-wedstrijd van het seizoen 2026 wordt verreden. Net geen thuiswedstrijd dus voor de Belgische internationale zijspancrossers. Tim Prümmer is in Kleinhau met zijn Oostenrijkse beifahrer Patrick Schneider létterlijk de thuisrijder, en bevindt zich in de WK-tussenstand op plek twee, tussen de leiders Kilian & Evan Prunier, én onze Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart. Naast de sidecars, strijden in Kleinhau ook de quads om de WK-punten, en komt ook de Juniores-Sidecars klasse in actie. Naar goeie Duitse gewoonte, is er in het programma ook voldoende oog voor ontspanning, want, een Duitse Grand Prix zonder feest op vrijdag – en zaterdagavond, da’s geen echte Duitse Grand Prix, toch ?  GPS : Nideggenerstrasse, 52393 Hürtgenwald (D).

In eigen land zijn de MCLB sidecaristen toe aan hun vierde kampioenschapsproef, en die wordt verreden op de West – en Oostvlaamse grens, in Wontergem, een kleine tien kilometer westwaarts van Deinze,  in een organisatie van de onvermoeibare MC Kweetetnie. GPS : Terdonckstraat, 9800 Deinze.

Een Grand Prix zijspancross organiseren, we hebben een grenzeloze bewondering voor zij die het durven én het ook doen, want het blijft elke keer weer een zeer arbeidsintensieve, risicovolle en weersafhankelijke, onderneming. En ! Je haalt je er bovendien een hoop kritiek en commentaar mee op de hals, het vaakst en het luidst van mensen die totaal niet gehinderd zijn door enige kennis van zaken. Respect dus voor elke WK-organisator, en al zeker voor de Duitse club MSC Kleinhau die dit jaar voor de allereerste keer een Grand Prix organiseert. En niet zomaar een Grand Prix.  In Kleinhau maken ze er maar meteen een volledige speedweek van, onder de noemer ’60 Jahre Leidenschaft , eine Woche vollgas’.  

Zestig jaar passie dus voor de motor – en zijspancross-sport, van 1966 tot 2006 , dààr gaat het over in Kleinhau. Voor de allereerste keer een Grand Prix organiseren, én je eigen clubpiloten – Tim Prümmer en Patrick Schneider – op een tweede plaats zien prijken in de WK-tussenstand. Als de puzzelstukjes àllemaal in elkaar zouden vallen komend weekend, dan  . . .

Naast de Grand Prix in Tsjechië, waar we de glorieuze comeback van Vanluchene en van den Bogaart mee maakten , was er ook heel veel ander zijspancrossnieuws in het voorbije verlengde 1 mei weekend.

Op vrijdag al, de feestdag van 1 mei , werd er naar jaarlijkse traditie gezijspancrosst in het Duitse Kamp Lintfort, waar vijfentwintig teams aan de start verschenen. Het linkse Nederlandse koppel Iljen Kops en Robin Könst won er de beide manches, waarvan de tweede voortijdig werd stop gezet. Reipen-Lange en Hoormann-Kinder vervolledigden het dagpodium.

In het Franse Berchères-les-Pierres, eveneens op 1 mei,  wonnen de Franse veteranen J.M. Ains en T. Pelletier op een elektrisch aangedreven sidecar ,  de drie manches van de regionale TGO-wedstrijd aldaar, voor Seillery-Seillery en Godet-Vaillant.

Op zondag werd er gezijspancrosst in eigen land, in het Westvlaamse Hooglede waar MC Kweetetnie garant stond voor een vlekkeloos verloop van de derde wedstrijd om het MCLB kampioenschap zijspancross 2026.

Ook op zondag was onze topper Braïn , voorzien van zonnebril en het gekende roze zonnehoedje,  opnieuw druk in de weer met fototoestel en lenzen en bezorgde ons een piekfijne fotogalerij van de vijfhonderdste Grand Prix uit de geschiedenis van het wereldkampioenschap zijspancross, waarvan de allereerste race werd verreden op zondag 20 april 1980 , in het Zuidfranse Pernes les Fontaines, overigens  gewonnen door de Oostenrijkers Bruno Schneider-Christoph Langle. Onze Braïn was er toen nog niet bij, maar gisteren was ie des te nadrukkelijker van de partij. Enjoy ' A day at the races, by Braïn'  bij onze vermaarde gele knop 'Lees Meer'.  

Om vier uur viel het starthek een laatste keer tijdens het WK weekend in Kramolin. Prunier reageerde voor één keer niet efficiënt genoeg , en daar maakten Prümmer-Schneider maximaal gebruik van door de kopstart te nemen voor Vanluchene-van den Bogaart en de Leferink-broers, die algauw een kopgroep van drie vormden en zich los werkten van de achtervolgers die werden aangevoerd door Wilkinson, Lielbardis, Foden en Hermans. WK-leiders Prunier-Prunier kwamen slechts als twaalfde uit de openingsronde en hadden aldus flink wat werk voor de boeg. Vooraan hielden Prümmer en Schneider er ondertussen flink de pas in, en het duurde tot in de vijfde ronde eer Vanluchene en van den Bogaart het gaatje vonden op het snelle circuit om de Duitser te passeren. Het kersverse koppel Vanluchene-van den Bogaart trok een gaatje van een vijftal seconden en trok daarna de reeks – en dagwinst over de streep op eco-modus.  Prümmer en Schneider moesten zich in de twee slotronden nog flink reppen om hun tweede plaats veilig te stellen, want vanuit de achtergrond waren de Pruniers aan een duizelingwekkende snelheid naar voor gestormd, en strandden finaal op plek drie. Dat was ook meteen de daguitslag van de vijfhonderdste FIM Grand Prix zijspancross uit de geschiedenis.

Ook op zondag is de lucht in het Tsjechische Bohemen opnieuw staalblauw en gooit de zon haar felle stralen terug ongenadig bovenop de snelste zijspancrossers ter wereld, die zonet hun eerste manche van de vijfhonderdste Grand Prix uit de WK-geschiedenis (dat begon in 1980) afwerkten. Het werd er eentje boordevol spanning én drama , die het publiek op de toppen van de tenen deden staan. Al bij het kiezen van hun plaats aan het starthek zochten de favorieten lekker gezellig mekaars gezelschap op, en het waren eens te meer de Prunier-broers die er als een raket vandoor gingen, gevolgd door Vanluchene-vd Bogaart, de Leferinks, Prümmer-Schneider en de Lielbardissen. In het gedrum na de eerste bochten kwamen Leferink en Lielbardis tot stilstand, waardoor o.a. ook Sanders-Vincent en Clohse-Vanhamel werden opgehouden. 

Vooraan slaagden Vanluchene en vd Bogaart er in een alles of niets-poging in om Prunier van de kop te verdringen. Iets waar de Franse broers zich niet zomaar bij neer legden